Αρχική > γνώμη, politics > Γενική Συνέλευση Μετόχων την Κυριακή 7 & 14 Νοεμβρίου 2010

Γενική Συνέλευση Μετόχων την Κυριακή 7 & 14 Νοεμβρίου 2010

06/11/2010

Εγώ δεν έχω καταλάβει, τι φταίει ο Γερμανός και Γάλλος εργάτης να χάσει από την σύνταξή του, επειδή το ΙΚΑ του επένδυσε σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία με το να αρνηθούμε να “πληρώσουμε το χρέος”, μετατρέπονται σε τοξικά.
Και δεν τον πληρώνουμε και τον κράζουμε ότι είναι κερδοσκόπος, γιατί το ΙΚΑ του αγοράζει ομόλογα της Deutsche Bank (σαν την Εθνική μας κάτι – πριν ιδιωτικοποιηθεί). Όταν τα αγόραζε όμως, ήταν καλός και μας άρεσε γιατί επένδυε στην Ελλάδα.
Εδώ στην Ελλάδα όταν τα ταμεία μας επένδυσαν σε ομόλογα (τα περίφημα «δομημένα») που αποδείχτηκαν τοξικά, ορμήσαμε να τους φάμε τους διοικητές και τους υπουργούς και φωνάζουμε για σκάνδαλα.
Φοβερή αντίφαση.


1. Η δεχόμαστε να πούμε στην Γερμανική ΓΣΕΕ ότι έπαιξε και έχασε, γιατί οι καταθέσεις σε ομόλογα μέσω των Τραπεζών που έκανε είναι κερδοσκοπία λέει !!!;;; (δηλαδή σε κτήρια ή σε προθεσμιακές καταθέσεις δεν είναι;;; σε αυτά δεν ανεβοκατεβαίνει η αξία με βάση τους κανόνες της καπιταλιστικής αγοράς;;;)
2. ή βγάζουμε τον σκασμό με τα παιδιαρίσματα περί «άρνησης του χρέους» τον σκασμό και δεχόμαστε ότι το ΚΡΑΤΟΣ είναι μία ΑΝΩΝΥΜΗ ΜΕΤΟΧΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ που όλοι οι μέτοχοι – φτωχοί ή πλούσιοι – έχουν μάλιστα την ΙΔΙΑ ΨΗΦΟ, πράγμα πρωτοφανές για Α.Ε και συνεπώς ευθύνονται ΟΛΟΙ και ΕΞΙΣΟΥ ότι προσέλαβαν ΜΑΛΑΚΕΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ που χρεοκόπησαν την ΑΕ.
Τακτικά αυτή η Α.Ε έκανε συνέλευση μετόχων και όλοι τους μετά την έκθεση πεπραγμένων ανανέωναν τους ίδιους στο Δ.Σ
Ας πρόσεχαν. Να την κάνουν να φύγουν για Ουρουγουάη 10εκ. άνθρωποι δεν γίνεται. Η Α.Ε χρωστάει. Το χρέος είναι του ΚΡΑΤΟΥΣ,της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ όχι των ιδιωτών επιχειρηματιών.
Και έχει προσομοιωμένη την περιουσία των μετόχων αυτή η Α.Ε, αυτό το περίεργο έχει, σε όλο τον πλανήτη έτσι ισχύει.
Ή κλείστε την. Να απολυθούν οι υπάλληλοί της για να μην πληρώσετε εσείς.
Δεν έχετε καταλάβει όμως ότι δεν έχετε μόνο χρέος. Έχετε και ΕΛΛΕΙΜΜΑ ετήσιο – παρακαλέστε να τα πληρώνετε σε «οβολούς» τότε (αφού αν αρνηθείτε να πληρώσετε θα είστε αυτόματα έξω από ευρωζώνη) για να γελάσει ο κάθε πικραμένος. Η αγοράστε βενζίνη, αυτοκίνητα, υπολογιστές, corn-flakes, μπανάνες και κρέατα με «οβολούς».
Είστε ΚΩΘΏΝΙΑ, παραδεχτήτε το επιτέλους και σταματάτε να δείχνετε άλλους, «κυρία ο αντωνάκης τόκανε, εγώ ήμουν ήσυχος».
Αν τα λεφτά της ΔΗΜΟΣΙΑΣ Α.Ε σας τα καρπώθηκαν άλλες Α.Ε ντόπιες ή ξένες ήταν γιατί δεν φροντίζατε για την εταιρεία σας να πάει καλά και να σουλουπωθεί λίγο στον ανταγωνισμό με άλλες δημόσιες Α.Ε.
Και ας κάνατε καλύτερο έλεγχο στον CEO και την ομάδα του που έκανε τις προμήθειες από τις ιδιωτικές Α.Ε με «δωρεές».
Εσείς τους διορίσατε, όχι ο Γερμανός εργάτης.

Για αυτό αφήστε τις παπαριές για άρνηση του χρέους ή για αποχή που λένε άλλοι ξύπνιοι και ελάτε όλοι στην Γενική Συνέλευση Μετόχων την Κυριακή 7 & 14 Νοεμβρίου 2010, όπου και θα θα γίνει εκλογή του Διοικητικού Συμβουλίου των 13 Επιχειρηματικών μονάδων (Business Units για να καταλαβαινόμαστε) και των 325 Υποκαταστημάτων της Εταιρείας μας με 4-ετή θητεία.

Επαναληπτική Γενική Συνέλευση σε περίπτωση μη απαρτίας δεν προβλέπεται από το Καταστατικό μας.

Σημ. Μία φρέσκια είδηση για τους γραφικούς»ΑΝΤΙ-μνημονιακούς» και τους άλλους τους επαναστάτες(…) , τους «αρνητές του χρέους», για βάλτε το το ρημάδι να δουλέψει λίγο… «Καταρρέει το Μετοχικό Ταμείο Στρατού»

Advertisements
Κατηγορίες:γνώμη, politics
  1. 12/11/2010 στο 02:52

    Ξεκινάς την όλη ανάλυση στο ότι νιώθεις ότι δεν μπορείς να επηρεάσεις την πορεία της επιχείρησης. Εγώ εδώ διαφωνώ. Αλλά έχω βαρεθεί την κουβέντα αυτή. Την κάνω από 14 χρονών μεταρρύθμιση ή επανάσταση. Λοιπόν εγώ ψηφίζω δαγκωτό μεταρρύθμιση γιατί την απάτη της Δευτέρας Παρουσίας την κατάλαβα νωρίς. Εσύ αν θες περίμενε την Δευτέρα Παρουσία για να κάνεις το «γκρέμισμα» (what is this ?). Ασυνέχειες πάντως να ξέρεις δεν υπάρχουν στην φύση, μόνο στα μαθηματικά.

    Πότε άραγε μπορούσες καλύτερα να αλλάξεις την κατάσταση, όταν είχες Ρωμαίο, βυζαντινό ή Οθωμανό αυτοκράτορα, όταν είχες τον Όθωνα, τον Παπαδόπουλο; Ή την εποχή που έχεις πληροφόρηση και γνώση που δεν είχε στο ελάχιστο η ανθρωπότητα ή που φτιάχνεις κίνημα μέσω internet σε χρόνο dt ?

    Παιδικοί πεσιμισμοί μου φαίνονται αυτοί, «δεν με παίζουν μπάλα» οι άλλοι. Μήπως σε παίζεις εσύ ή δεν προσπαθείς να μάθεις μπάλα ή φοβάσαι να μπεις στο παιχνίδι μπας και λερωθείς ή χτυπήσεις.
    Κάτσε λοιπόν στην εξέδρα και κάνε κριτική στον αγώνα. Χρειάζονται και αυτοί που κάνουν κριτική. Οι καλύτεροι συνήθως είναι αυτοί που δεν έχουν παίξει μπάλα ποτέ τους.
    Ή πήγαινε στην σέχτα. Και αυτοί τα ίδια ελιτίστικα λένε με τα δικά τους λόγια και κάνουν παιχνίδι αλλιώς. Ή έτσι νομίζουν.
    Ή τέλος για κάτι πιο δημιουργικό, πάρε τις μετοχές σου πίσω και πήγαινε σε άλλη χώρα που ίσως να μπορείς να βρεις καλύτερο επιχειρηματικό κλίμα για την εταιρεία που θες να φτιάξεις και δεν μπορείς να βρεις εδώ τρόπο να την φτιάξεις. Αν είσαι κάτω από 45 και έχεις κάποια στοιχειώδη ειδίκευση εδώ ζητάνε κόσμο. http://www.ausfis.org/
    Εγγυημένη και η επιβίωση σε περίπτωση παγκόσμιου πυρηνικού ολοκαυτώματος 🙂

  2. 07/11/2010 στο 20:23

    Συμφωνώ απόλυτα με το περιεχόμενο της ανάρτησης στην οποία παραπέμπει ο δεσμός. Μέχρι ένα σημείο όμως. Λέτε:

    «Και ας κάνατε καλύτερο έλεγχο στον CEO και την ομάδα του που έκανε τις προμήθειες από τις ιδιωτικές Α.Ε με “δωρεές”.»

    Εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Στους κανόνες λειτουργίας της εταιρείας. Οι οποίοι δεν επιτρέπουν τον παραμικρό έλεγχο των πάσης φύσεως CEO. Οι συνελεύσεις έχουν σχεδιασθεί έτσι ώστε να γίνονται για να γίνονται με μόνο σκοοό να δίνουν στους μικρομετόχους την παραμυθητική αίσθηση συμμετοχής και ασφαλώς με τον τρόπο αυτό να νομιμοποιούν την αυθαιρεσία των μεγαλομετόχων. Η συνέλευση η ίδια, που υποτίθεται ότι είναι το ανώτατο όργανο της εταιρείας, δεν δικαιούται όχι μόνο να αλλάξει τους κανόνες της λειτουργίας της εταιρείας αλλά ούτε καν να προτείνει την αλλαγή τους. Το μαχαίρι και το πεπόνι βρίσκονται στα χέρια των CEO. Υπό αυτήν την έννοια η προσέλευση δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.

    Όταν όλοι μας πλέον έχουμε συνειδητοποιήσει ότι η μόνη λύση των προβλημάτων της χώρας είναι η αλλαγή του τρόπου με τον οποίο θέτει τους κανόνες και λειτουργεί το κράτος δεν έχει κανένα νόημα να αναζητούμε λύσεις από αυτό το ίδιο το κράτος που θέλουμε να γκρεμίσουμε. Οι αλλαγή αυτή, εάν γίνει, θα εξαφανίσει την σημερινή πολιτική τάξη ή τουλάχιστον, στην περίπτωση που ένα μέρος από αυτήν διατηρηθεί, θα περιορίσει το εύρος της αυθαίρετης δράσης της στην οποία στηρίζεται η λειτουργία του κράτους-μαγαζί, «πολίτη»-πελάτη. Είναι φυσικό ότι η βαθιά διεφθαρμένη αυτή τάξη δεν θα παραδώσει τα προνόμια της οικειοθελώς. Αντίθετα θα παλέψει για να τα διατηρήσει. Και για αυτό διαθέτει όλα τα όπλα. Είναι αυτή που καθορίζει την ατζέντα της συνέλευσης. Αυτή που αποφασίζει τι τίθεται ή όχι σε ψηφοφορία. Κάθε τι που δεν την συμφέρει δεν συζητείται.

    Προσωπικά, υπό το φως των παραπάνω, δεν βρίσκω κανέναν απολύτως λόγω να συμμετάσχω αφού κανένα από τα κρίσιμα διλήμματα που εγώ θεωρώ ότι θα πρέπει να απασχολούν την εταιρεία δεν θα εξετασθούν. Το μόνο που θα πετύχαινε η συμμετοχή μου θα ήταν η προσωπική μου ταπείνωση, αφού ο ρόλος μου θα περιοριζόταν αναγκαστικά είτε στην άκριτη αποδοχή των πεπραγμένων της μίας ομάδας των βασανιστών είτε στην απόρριψη της, που θα οδηγούσε ευθέως στην ανάληψη της ευθύνης από την άλλη, εξίσου κακή κατοπτρική ομάδα των δήθεν διαφορετικών. Τρίτη ομάδα, όπως πολύ καλά όλοι γνωρίζουμε, δεν επιτρέπεται να υπάρξει μια και η χώρα βρίσκεται σε καθολική θεσμική αιχμαλωσία. Ο μόνος τρόπος εξόδου από το αδιέξοδο είναι η βίαια διάλυση της εταιρείας και η μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων της (αλλά και των υποχρεώσεων της όπως πολύ σωστά λες) στους μετόχους με νέο καταστατικό και δυνατότητα εκλογής νέας διοίκησης.

    Όταν κάτι που πρέπει οπωσδήποτε να γίνει δεν προβλέπεται από τους θεσμούς τότε η ζωή η ίδια απαιτεί να αλλάξουν οι θεσμοί. Αυτό σήμερα, με δεδομένα ότι το σώμα των CEO δεν πρόκειται να επιτρέψει καμία μεταβολή και το σώμα των μετόχων δεν έχει δυνατότητα θεσμικά να την επιβάλλει, δεν μπορεί παρά να γίνει με έκτακτες μεθόδους, που φυσικά έχουν βαρύ κόστος και ζημία. Πρέπει δυστυχώς την ζημία αυτή να την υποστούμε και να πληρώσουμε την αβλεψία 10ετιών. Διάστημα στο οποίο όχι μόνο είχαμε αφήσει εν λευκώ την διαχείριση σε όλους αυτούς αλλά παράλληλα τους επιτρέπαμε να προσδιορίζουν οι ίδιοι τους κανόνες της λειτουργίας με μοναδικό σκοπό όχι την δική μας προαγωγή και κερδοφορία αλλά την υπό οιεσδήποτε συνθήκες δική τους μακροημέρευση.

    Όλα τα υπόλοιπα εντάσσονται στην ρομαντική θέαση και στον ορθό πολιτικά υποκριτικό λόγο του τύπου «να αγωνιστούμε», «να αλλάξουμε», «να δείξουμε», «να κάνουμε». Καλούμεθα να απαντήσουμε μόνο σε ένα ερώτημα. Αν θέλουμε Γιωργάκη ή Αντωνάκη. Αν θέλουμε να κλέβουν το βιός μας εναλασσόμενοι στις κορυφές οι γαλάζιοι ή οι πράσινοι. Για όλα τα υπόλοιπα κανείς δεν μας ρωτά. Σε αυτό το δίλημμα εγώ δεν θα απαντήσω.

    Υπό τις σημερινές συνθήκες η αποχή δεν είναι αδιαφορία ή αποστασιοποίηση. Είναι βαθιά πολιτική πράξη με αγωνία και αποδοχή του κόστους.

  1. 06/11/2010 στο 13:43
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.