Αρχική > health, Social-Political > Μπακάλικα και φαρμακεία – οι στρουθοκάμηλοι δεν διδάχτηκαν τίποτα.

Μπακάλικα και φαρμακεία – οι στρουθοκάμηλοι δεν διδάχτηκαν τίποτα.

Συμπέρασμά μου από τα παρακάτω είναι ότι σε 10 χρόνια θα θυμόμαστε τα φαρμακεία όπως τα μπακάλικα. Οι υπάρχοντες φαρμακοποιοί ας μην εθελοτυφθούν, ας αποδεχτούν το άνοιγμα του επαγγέλματος και ας φτιάξουν συνεταιριστικές αλυσίδες για να επιβιώσουν. Τόσο δύσκολο είναι να συννενοηθούν με τους συλλόγους τους και να φτιάξουν μια μετοχική επιχείρηση;

(1) 35/135 * 5.9δις τζίρος/11500φαρμακεία/12μήνες = 11.000€ μεικτά κέρδη τον μήνα. Με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση θα πάνε βέβαια στο μισό…  http://goo.gl/zx0YM

(2) Οι Φαρμακοποιοί ομολογούν οι ίδιοι γιατί θα μείνουν οι μισοί, όταν γίνουν αλυσίδες/συνεταιρισμοί με οικονομίες κλίμακας. Ο πολυεπαγγελματισμός κάνει το 23% μικτό κέρδος, «μόνο» 11% καθαρό http://goo.gl/WbASI .  Το κόστος αποθεμάτων και ενοικίου θα μειώνονταν δραστικά τότε.

(3) Το κόστος διακίνησης/εμπορίας φαρμάκων δεν είναι ανάλογο της τιμής του και αυτό έχει παρενέργειες (συνταγογράφηση ακριβών φαρμάκων). Πρέπει να εφαρμοστεί απο το Υπουργείο άλλος, μη γραμμικός,  αλγόριθμος καθορισμού τιμής.

(4) Σήμερα οι φαρμακοποιοί λειτουργούν ουσιαστικά σαν τράπεζες για τα Ταμεία – αυτό επιβαρύνει επίσης το αποδεκτό ποσοστό κέρδους.

(5) Δεν είναι κατανοητό γιατί δεν μπορεί ένα super-market με υπάλληλο ή επαγγελματία φαρμακοποιό να έχει shop-in-shop και να πουλάει φάρμακα – θα εξυπηρετήσει πολύ κόσμο.

(6) Η ψηλή τιμή του ποσοστού κέρδους του φαρμάκου επιδοτεί το «εφάπαξ» των φαρμακοποιών των 250.000€ της άδειας (ή το «σε είδος» εφάπαξ που κληρονομούν στα παιδιά τους) , όπως φαίνεται στο video εδώ http://goo.gl/q2ZDl

(7) Η γενικότερη αίσθηση είναι ότι μπορούμε να μείνουμε με τα μισά φαρμακεία, χωρίς επίπτωση στο επίπεδο εξυπηρέτησής μας, ειδικά στα αστικά κέντρα.

(8) Υπόψιν ότι τα φαρμακεία δεν πουλάνε μόνο φάρμακα.

Εγώ προσωπικά θα ήμουν υπέρ της λειτουργίας μιας κρατικής αλυσίδας φαρμακείων σε περιβάλλον ελεύθερου ανταγωνισμού και μειωμένων περιθωρίων κέρδους.

Αυτό που δεν μπορώ να δεχτώ είναι με τη διαιώνιση του σημερινού φεουδαρχικού καθεστώτος να επιδοτούμε τους 11.500 φαρμακοποιούς σε βάρος φορολογουμένων και νεώτερων φαρμακοποιών/επαγγελματιών.  Προτιμώ με την ίδρυση κρατικής αλυσίδας φαρμακείων να επιδοτούμε τους φορολογούμενους και να μπορούν να εργάζονται σε αυτά νέοι απόφοιτοι φαρμακευτικών σχολών.

Έστω, αν αυτό δεν γίνει, είναι προς όφελος των πολιτών να μειωθούν τα περιθώρια κέρδους και να καταργηθούν τα εμπόδια στην ίδρυση φαρμακείων.

_

Σχετικές αναφορές


Μνημόνιο Νο3 για την Υγεία
Ψαλίδι στα περιθώρια κέρδους, τομή στη φαρμακευτική δαπάνη

Φαρμακοποιοί – Προσανατολίζονται στο κλείσιμο των φαρμακείων

Αποστάσεις που πρέπει να απέχουν τα φαρμακεία

Η ΝΕΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΛΙΣΤΑ ΦΑΡΜΑΚΩΝ

Κατανοώντας τη φράση «φαρμακευτική δαπάνη»

Οι φαρμακευτικές δαπάνες έφθασαν τα 8 δισ. ευρώ πέρυσι
Μελέτη τoυ ΙOΒΕΗ εξέλιξη των δαπανών υγείας και φαρμάκων στην Ελλάδα και στις χώρες της ΕΕ

ΣΦΕΕ: Στοιχεία για τη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη

Η φαρμακευτική δαπάνη. Γιατί τα πράγματα δεν είναι έτσι που λένε.

Προσθήκη (06.01.2011)

Πως γίνεται η κομπίνα με την πώληση των αδειών φαρμακείων απο τους φαρμακοποιούς.

«Τιμημένε Έλληνα μικρομεσαίε επαγγελματία μεροκαματιάρη φαρμακοποιέ και καλέ οικογενειάρχη που φροντίζεις για το διαμέρισμα της κόρης σου που δεν τα κατάφερε η καημένη να μπεί Φαρμακευτική για να της αφήσεις το φαρμακείο»

Advertisements
Κατηγορίες:health, Social-Political
  1. Popi
    23/12/2010 στο 22:47

    Το ότι οι λίγες αλυσίδες που έμειναν αφότου έκλεισαν τα μπακαλικα, είναι ισχυρότερες απο οποιαδήποτε κυβέρνηση και συννενοουνται για τις τιμές, το σκεφτηκες; Φανταζεσαι πόσο ανισχυρος θα είσαι σαν πολίτης όταν ολα τα τρέχουν μόνο μεγάλες αλυσίδες/πολυεθνικές; Και μενα δεν μου αρέσει το νταβατζιλικι των κλειστών επαγγελμάτων, αλλά δεν με ξετρελαινει και ενα μέλλον όπου θα ειμαστε όλοι υπάλληλοι σε αλυσίδες. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος;

    • 05/01/2011 στο 05:12

      Πιό ανίσχυρος είμαι σαν πολίτης από τους ελεύθερους επαγγελματίες. Και πιό πολύ με εκμεταλλεύονται σαν εργαζόμενο. Οι μεγάλες εταιρείες τουλάχιστον έχουν συνδικάτα, βάζουν ΙΚΑ και πληρώνουν στην ώρα τους.
      Δεν έχω κανένα πρόβλημα άν αυτός που δουλεύω είναι δημόσιος ή ιδιωτικός ή αυτοδιαχειριζόμενος ή συνεταιριστικός, μεγάλος ή μικρός, έλληνας ή ξένος, εθνικός ή πολυεθνικός.
      Αυτό που θέλω είναι σαν υπάλληλος να έχω τα δικαιώματά μου και να αμοίβομαι σωστά και αυτό που θέλω σαν πολίτης είναι να μπορώ να τον φορολογώ και να μαζεύω λεφτά και να μου δημιουργεί και δουλειές και για την υπόλοιπη τοπική οικονομία.
      Και οι μικρές επιχειρήσεις για να επιβιώσουν πρέπει να γίνουν ποιοτικοί προμηθευτές στις μεγάλες.

  1. 23/12/2010 στο 15:13

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s