Αρχική > γνώμη, politics, Social-Political > Ασυνέχειες υπάρχουν μόνο στα μαθηματικά

Ασυνέχειες υπάρχουν μόνο στα μαθηματικά

30/04/2011
‘Εχουμε καλλιεργήσει μία εξαιρετικά ρομαντικοποιημένη άποψη του παρελθόντος μας. Και πάσχουμε απ’αυτό.

Παρακολούθησα με μεγάλο ενδιαφέρον το περσινό αφιέρωμα του ΣΚΑΙ για τον Παρθενώνα, την Ακρόπολη και όλα αυτά Ούτε μια φορά δεν άκουσα να θίγεται κριτικά το ζήτημα της Ηγεμονίας των Αθηνών. Είναι γνωστό ότι η ακμή της Αθήνας ξεπληρώθηκε με την καταπίεση και την απομύζηση των συμμάχων της.
Τα λεφτά του συμμαχικού ταμείου που σκανδαλωδώς ιδιοποιήθηκε η Αθήνα χρηματοδότησαν τα γιγάντια δημόσια έργα που θαυμάζουμε σήμερα. ‘Ολη αυτή η εικόνα της δημοκρατικής και ανώτερης Αθήνας που περιγράφει ο Θουκυδίδης στον Επιτάφιο του Περικλή είναι μια «εξιδανίκευση» : Πολιτική προπαγάνδα για τις ανάγκες ενός πολέμου. Η πραγματική εικόνα της Αθήνας ξεδιπλώνεται στην ακλόνητη αποφασιστικότητα και την κτηνώδη της θέληση: ιμπεριαλισμός, επεμβάσεις, ανελέητοι εξανδραποδισμοί, ωμή και αφοπλιστική ειλικρίνεια του ισχυρού απέναντι στο θύμα του.
Τα πνευματικά επιτεύγματα των Αθηνών αποτελούν απλά το «εποικοδόμημα» που προέκυψε απ’αυτό το πλεόνασμα ισχύος: ‘Έτσι ωμή Κυριαρχία μεταμορφώθηκε σε μεγαλειώδη Ηγεμονία ( και η ηγεμονία τελικά εκφυλίστηκε σε εσωτερική βία και χυδαιότητα). Παρομοίως ο περήφανος Σπαρτιάτης «όμοιος» αποτελεί απλά τον κοινωνικό-πολιτικό αντίποδα του αποκτηνωμένου είλωτα- ο ένας δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς τον άλλο.Δεν θα ήταν ολέθριο πιστεύω να απορρίψουμε τις παρωπίδες που μας φόρεσαν και να αναπτύξουμε τον ρεαλισμό μέσα μας: Η Ελληνική επανάσταση του 1821 ξεκίνησε ως μια τυχοδιωκτική υπόθεση μειοψηφιών. Ναι σφάξαμε πολλούς . Αυτό δεν ήταν ένα «λάθος» αλλά μια εσκεμμένη πολιτική κίνηση. Σε κάθε βήμα της Επανάστασης η ιδιοτέλεια , οι προσωπικοί ανταγωνισμοί , η βαναυσότητα την ακολουθούσαν και την καθόριζαν. Και όταν έπαυσε ο ορυμαγδός; «Υπάρχουν διαβαθμίσεις ανεξαρτησίας» όπως θα παρατηρούσε κυνικά ο Πάγκαλος…

Ναι ο ΕΛΑΣ δεν ήταν η «ευγενής» και ήπια αντιστασιακή ομάδα σοσιαλίζοντων ανθρωπιστών. ‘Ήταν ο ένοπλος βραχίονας του ΚΚΕ , που αναπτύχθηκε με σκοπό την Κομμουνιστικοποίηση της χώρας. Εκείνοι που τον στελέχωσαν δεν ήταν «άνθρωποι καλής θέλησης» και μετριοπαθείς αστικοδημοκράτες που αποσκοπούσαν στην συνύπαρξη. ‘Αλλωστε δεν υπήρχε κάποια υγιής αστική δημοκρατία για να τους εκπνεύσει Το ταξικό μίσος και η ακλόνητη θέληση τους για μια Κομμουνιστική πατρίδα τους ενέπνευσε. Και αν ήταν λιγότερο πιστοί στη Μόσχα και λίγο πιο διορατικοί θα είχαν πετύχει …

Καλλιεργώντας αυτή την αφοπλιστική ματιά στα γεγονότα που απογυμνώνει το σκόπιμο απ’το θεμιτό δεν υποσκάπτουμε την ύπαρξη μας αλλά την ατσαλώνουμε. Τίποτα άλλο από την σκληρή και ακλόνητη αποφασιστικότητα του τιτάνιου παρελθόντος δεν χρειαζόμαστε για να ζήσουμε . ‘Ολα τα άλλα είναι ηθικοί βαυκαλισμοί του Δυτικού ανθρώπου…

Γ.Κουτρούπης 

_____________________________________________________________________________
από τα σχόλιά μου…
Κλασικό έργο βιτρίναςαντί να γίνουν παραγωγικές επενδύσεις.Οδήγησε σε μεγάλα ελλείμματα και οικονομική κρίση και είχε αποτέλεσμα την παράδοση της Αθήνας στην Νέα Τάξη Πραγμάτων και την Παγκοσμιοποίηση του Βάρβαρων Μακεδόνων του Μ.Αλέξανδρου.

Τα παραπάνω από αυτό είναι σωστά. Αυτά όμως ΔΕΝ ισχύουν (Σημ. απο κάποια ενδιάμεσα σχόλια που ακολούθησαν)
«Η ευημερία του ενός οπουδήποτε προκύπτει απ’την εξαθλίωση κάποιου άλλου κάπου μακριά. Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’άπειρο. Θα επιλυθεί δομικά μέσα από την Βία…»

Λάθος σκεπτικό άσπρου/μαύρου πως πρέπει κάποιος να χάσει για να κερδίσεις εσύ.
Το κλασικό λάθος της «επαναστατικής» αριστεράς. Αγνοεί την μοιρασιά που εξασφαλίζει την ειρήνη, τον συμβιβασμό, την διαπραγμάτευση και τα θεωρεί πούλημα και συμβιβασμό. Και η οποία συνεχώς αναθεωρείται με βάση την πρόοδο της κοινωνίας, της τεχνολογίας και της παραγωγικής δομής του εκάστοτε κοινωνικού συνόλου (οικογένειας, φυλής, πόλης, κράτους, ένωσης κρατών, γης, γαλαξία αύριο)

Η θεολογική σκέψη μεταμφιεσμένη στην κοινωνική οργάνωση και την πολιτική.

Τα πάντα είναι ποσοστά και weighting factors. Ασυνέχειες υπάρχουν μόνο στα μαθηματικά για να ορίζουμε έννοιες και όρια και να συνεννούμαστε.

Ζήτω ο ρεφορμισμός.

Υ.Γ Αποδίδω την γοητεία του άσπρου/μαύρου στην έλλειψη εμπειριών εργασίας σε βιομηχανική μονάδα ή γενικώς οργανωμένη μονάδα παραγωγής όπου εκεί καταλαβαίνει κανείς πως δουλεύει ένα σύνολο να φτιάξει κάτι και πως αυτό μπορεί να βελτιωθεί.
Εκεί αποδίδω γιατί στην Ελλάδα της αυτοαπασχόλησης και της οικογενειακής επιχείρησης υπάρχουν ακόμα τέτοιες ψευδαισθήσεις για το πως εξελίσσεται και βελτιώνεται μια κοινωνία.

http://www.facebook.com/photo.php?fbid=10150314851230220&set=a.246785555219.303090.840010219&theater

Advertisements
Κατηγορίες:γνώμη, politics, Social-Political