Αρχική > politics, Social-Political > Νόμος είναι το δίκιο του Παππού (Ι)

Νόμος είναι το δίκιο του Παππού (Ι)

06/04/2012

(από  σχόλιό μου εδώ)
Η μακάβρια φάρσα της ημέρας: επινοώντας δηλώσεις.
Αυτά που (δεν) δήλωσαν ο Πρετεντέρης, ο Μανδραβέλης και ο Χωμενίδης για την αυτοκτονία του 77χρονου …

Είναι φανερό ότι ο Συριζαίος Τσέκερης είναι πεπεισμένος ότι τα «επιχειρήματα» των «καθεστωτικών» ανταγωνιστών του δημοσιογράφων στέκουν απόλυτα – δηλ. τι νόημα μπορεί να βγεί ότι κάποιος με καλή συγκριτικά σύνταξη (φαρμακοποιός) θέλει να γίνει σύμβολο με την αυτοκτονία του και μας καλεί με κύρηγμα μίσους να καθαρίσουμε όσους θεωρούμε προδότες, προβληματιζόμενος δε αν πρέπει να πάρουμε καλάζνικοφ ή να στήσουμε κρεμάλες (δηλ. σύμφωνα με τους κώδικες της Κάτω ή της Άνω Πλατείας).

Το νόημα που βγαίνει είναι ότι επειδή είναι politically incorrect να πεις δημόσια  ότι ο παππούς έλεγε βλακείες κάνοντας μετάθεση των ψυχολογικών του προβλημάτων, και ότι παρότι καλός άνθρωπος είχε ουσιαστικά γίνει φανατίλας ταλιμπάν του κερατά, ο μάστορας Τσέκερης αδρανοποιεί ακριβώς αυτά τα επιχειρήματα γιατί καταλαβαίνει ότι και ο ίδιος και ο χώρος του εκμεταλλευόμενος την κατάσταση οδήγησαν ακόμη και προοδευτικό  κόσμο σε παρόμοιους με τον παππού ακροδεξιούς παραλογισμούς και αδιέξοδα.

Το κύρηγμα μίσους του παππού απέναντι στον «εχθρό» – μνημονιακούς πολίτες και πολιτικούς – δένει απόλυτα με την μανία των συριζαίων ενάντια σε όσους αντιμάχονται την ιδεολογία τους καθώς και την παραδοσιακή στήριξη του χώρου αυτού στην αριστερίστικη τρομοκρατία. Είναι ένδειξη της καλλιέργειας της έντασης και της φανατίλας που συστηματικά επιδίδονται εκμεταλλευόμενοι την οικονομική κρίση και την απλοικότητα του κόσμου.

Αξίζει να μελετήσει κανείς την διαφοροποίηση του ΚΚΕ και των υποστηρικτών του σε τέτοια θέματα (στάση Παπαρήγα για τον θάνατο του εργάτη του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα) που δείχνουν ότι υπάρχουν αξιοπρεπείς τρόποι να μάχεσαι για τις ιδέες σου και υπάρχουν και αυτοί που έχουν τα τσογλάνια που εκμεταλλεύονται την εξυπνάδα τους για να διαγείρουν το θυμικό του πόπολου.

Αριστεροί ΤΚ.

Further:

A. Είναι όντως πολύ έξυπνο να αναδιατυπώσεις με ακραία υπερβολή ένα αντίπαλο επιχείρημα για να φανεί ως απαράδεκτο. Για αυτό το κόλπο και για άλλα παρόμοια να διαβάσετε το <<Η Τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο>> του Α.Σοπενχάουερ

Γιατί αν εξαιρέσεις το πρώτο (του γίγαντα της σκέψης Πρετεντέρη) υπάρχει κάποια αντίρρηση ότι
1. ότι αυτοί που αντιδρούν περισσότερο σήμερα δεν είναι οι φτωχοί αλλά οι προστατευμένοι των μεσαίων στρωμάτων; (“Μανδραβέλης”)
2. ότι ο σύριζα και οι χαιδεμένοι του πετάνε την σκούφια τους όταν γίνεται μπάχαλο και φαντασιώνονται πολέμους με καλούς, κακούς, ήρωες και θύματα; (“Παπαχελάς”)
3. ότι το σημείωμα του παππού είναι η κλασική αριστεροδέξια σύγχυση των Αγανακτισμένων [Καζάκης ©];  (“Μίχας”)
4. ότι αν κάποιος είναι διατεθειμένος να θυσιαστεί για μια ιδεολογία δεν μας λέει απολύτως τίποτα για  την ιδεολογία αυτή, ούτε μας την κάνει σώνει και καλά ελκυστική (μάλλον θρησκευτικά κατάλοιπα είναι αυτά – Χριστός, μάρτυρες, Κολοσσαία, ζωσμένοι Ταλιμπάν κλπ); (“Χωμενίδης”)

Απλώς το κόλπο είναι: διατυπώνεις τα παραπάνω λογικότατα επιχειρήματα (1-4) με υπερβολικά προκλητικό τρόπο για να δείξεις τι ανάλγητος, αναίσθητος, ψυχρός κλπ είναι αυτός που τα είπε (γιατί «θα μπορούσε να τα είχε πεί» – αυτό είναι το μυστικό)  και έτσι να απορρίψεις χωρίς άλλη κουβέντα να σκεφτείς λογικά επι του θέματος και ειδικά με το τί λένε τέτοια καθίκια που θέλουν κρέμασμα . Μαγκιά.
__

B. Αρκεί κάποιος να κάνει μια βόλτα στα social media και να δεί την ψυχασθένεια που βγάζουν οι φανατικοί από αυτό το συνοθύλευμα των αναρχοανταρσυοσυριζαίων απέναντι σε αντιφρονούντες δημοσιογράφους.
Έχει πλάκα που βλέπεις ότι γουστάρουν:

– να βλέπουν σε τακτική βάση Mega (#megamou) για να βρίζουν τον Πρετεντέρη (χαλαρώσαν τώρα που έγινε αντιμνημονιακός),

– να διαβάζουν ανελλιπώς Καθημερινή για να βρίζουν Μανδραβέλλη, Μπάμπη και Παπαχελά, Protagon για τον Θοδωράκη, τον (επίσης ψυχοπαθή με φαντασιώσεις για κονσερβοκούτια) Μίχα & κάτι άλλα λιμά και την Athensvoice με τον Γεωργελέ.

Δεν πάνε γήπεδο, δεν παίξαν όταν ήταν μικροί, ποιός ξέρει. Μπορεί και να φταίει ότι δεν δέρνουμε πλέον τις γυναίκες και τα παιδιά μας για να εκτονωνόμαστε. Αυτός ο πολιτισμός θα μας τρελλάνει όλους μου φαίνεται.
__

Γ. Κάποια ενδιαφέροντα σχόλια που βρήκα εδώ από το Protagon (το έντυπο των δευτεροκλασσάτων νεοφιλελεύθερων) για το θέμα καθεαυτό
Σκοτεινές διαδρομές του νου (Α.Πετρουλάκης)

Απο τον περασμενο Ιουνιο,των Αγανακτησμενων,το πραγματικο ζητουμενο για πολλλους ηταν ΕΝΑΣ νεκρος.Ενας αλλος Πετρουλας.Ο ατυχος ανθρωπος για αδιευκρινηστους μεχρις στιγμης λογους τους το προσφερε.Αποδειξη η σπεκουλα που ακολουθησε απο ετοιμους απο καιρο.

Η κοπελλα της Μαρφιν με το μωρο στην κοιλια δεν προσφεροταν μια και δεν θα υπηρχε ανταποκριση του κοσμου οπως γινεται αυτη τη στιγμη.Κυριε Πετρουλακη,οπως απειρες φορες στο παρελθον σε λιγες μερες θα εχει ξεχαστει,για την ακριβεια μετα την 6η Μαιου.

Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος πέθανε για μια ιδέα, δεν την κάνει αυτομάτως σωστή. Ειδικά αν αυτή η ιδέα μιλάει για Τσολάκογλου, καλασνίκωφ κλπ. Σεβαστή η απόγνωση, αντιληπτή η οργή, αλλά όχι και οι απονενοημένες δράσεις στις οποίες ίσως οδηγήσουν. Κρίμα τον άνθρωπο.

Η αλήθεια είναι ότι από καιρό κάποια καλοπαιδα ζητάν επειγόντως έναν νεκρό. Τον προτιμούσαν σκοτωμένο από τα ΜΑΤ σε οδομαχίες αλλά στάθηκαν άτυχοι. Υπήρξε ο τραγικός θάνατος από έμφραγμα πριν λίγους μήνες ενός συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ, προσπάθησαν να το εκμεταλλευτούν αλλά όσο και αν το τράβαγαν, δεν έπειθε.”
__

Δ. Η δημόσια επίδειξη κοινωνικής ευαισθησίας (που χτυπάει οροφή σε τέτοια γεγονότα και τους διαφοροποιεί από μας τους αναίσθητους δολοφόνους της ελίτ) από τον αριστεροδέξιο Αντιμνημονιακό δεν αποδεικνύει ότι αν ακολουθούσαμε αυτό που προτείνει τα πράγματα δεν θα ήταν χειρότερα.
Εδώ ακολουθεί συνήθως η βλακώδης ερώτηση «Μα πόσο χειρότερα μπορούσαν να πάνε τα πράματα;»
Το ότι η ανεργία θα μπορούσε να είναι 50% αντί 21%, οι μισθοί να έχουν πέσει 70% αντί για 20% και οι αυτοκτονίες τριπλάσιες από ότι τώρα μάλλον θεωρείται δωσιλογικό επιχείρημα.   Δεν υπάρχει δυστυχώς περιθώριο συνεννόησης.

Μόνη λύση οι εκλογές. Και ψήφο στη Μνημονιακή Συμμορία ή στο ΚΚΕ.

__
ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ

– Ν.Ζαχαριάδης: Τηλεκοντρόλ Προσωπικής Πραγματικότητας (τόπιασες το υπονοούμενο;) 06/04/2012
– Α.Πετρουλάκης: Σιωπή (Η ουσία: το μήνυμα και η αγιοποίηση)  10/04/2012

Advertisements
Κατηγορίες:politics, Social-Political